JobExpoThailand 150+ ตำแหน่งงาน

ใช้ AI ช่วยร่างเรซูเม่และจดหมายสมัครงาน ตรงไหนช่วยได้ ตรงไหนต้องเขียนเอง

ใช้ AI ช่วยร่างเรซูเม่และจดหมายสมัครงาน ตรงไหนช่วยได้ ตรงไหนต้องเขียนเอง
ที่มา: Wikimedia Commons

คนที่ต้องเปิดอ่านใบสมัครวันละหลายสิบฉบับเริ่มจำประโยคเปิดจดหมายบางแบบได้ขึ้นใจ ประโยคที่ฟังสละสลวย ใช้คำใหญ่ แต่วางลงในใบสมัครของใครก็ได้โดยไม่ต้องแก้สักคำ พอเจอซ้ำกันหลายฉบับ ความสละสลวยนั้นก็กลายเป็นสัญญาณว่าผู้สมัครอาจไม่ได้เขียนเอง และไม่ได้ตั้งใจกับตำแหน่งนี้เป็นพิเศษ

เครื่องมือ AI ที่ร่างข้อความได้ในไม่กี่วินาทีจึงเป็นได้ทั้งตัวช่วยและกับดัก ขึ้นอยู่กับว่าใช้กับงานส่วนไหน

แบ่งงานให้ถูก: ส่วนที่ให้เครื่องช่วย กับส่วนที่ต้องเป็นของเรา

งานในการสมัครAI ช่วยได้แค่ไหนต้องตรวจเองตรงไหน
จัดโครงเรซูเม่เสนอลำดับหัวข้อและรูปแบบที่อ่านง่ายหัวข้อที่เสนอตรงกับสายงานของเราหรือไม่
เรียบเรียงประโยคผลงานช่วยย่อประโยคยาวให้กระชับ หาคำกริยาที่ชัดขึ้นผลงานต้องเกิดขึ้นจริง ไม่ถูกเติมให้ใหญ่กว่าความจริง
ตรวจภาษาและคำสะกดจับคำผิด วรรคตอน และไวยากรณ์ภาษาอังกฤษได้ดีชื่อเฉพาะ ชื่อตำแหน่ง ศัพท์เทคนิคในวงการ
ร่างจดหมายสมัครงานให้ร่างแรกไว้เป็นโครงประโยคเปิด เหตุผลที่อยากทำงานที่นี่ และน้ำเสียงต้องเป็นของเรา
เทียบกับประกาศรับสมัครชี้ว่าคุณสมบัติข้อไหนยังไม่ถูกพูดถึงเราทำสิ่งนั้นได้จริงไหม ถ้าไม่ได้ห้ามใส่
แปลเป็นภาษาอังกฤษได้ฉบับแปลที่อ่านลื่นความหมายตรงกับต้นฉบับ ไม่เกินจริงระหว่างแปล

หลักง่ายจากตารางคือ เครื่องมือช่วยเรื่อง “รูป” ได้มาก แต่ “เนื้อ” ต้องมาจากเรา ส่วนวิธีวางหัวข้อและเลือกผลงานไหนขึ้นก่อน ดูเพิ่มได้จากแนวทางทำให้เรซูเม่สะดุดตาคนคัดเลือก

สิ่งที่ห้ามให้เครื่องแต่งแทน

ข้อนี้สำคัญที่สุด เครื่องมือหลายตัวมักเติมรายละเอียดให้ข้อความฟังดูน่าประทับใจ เช่น ใส่ตัวเลขผลลัพธ์ที่เราไม่เคยวัด ใส่ทักษะที่เราแค่เคยได้ยินชื่อ หรือเปลี่ยนงานที่ช่วยคนอื่นทำเป็นงานที่เรา “นำทีม” เองทั้งหมด ถ้าไม่ตรวจทีละบรรทัด สิ่งเหล่านี้จะหลุดเข้าไปในเอกสาร

ปัญหาจะชัดตอนสัมภาษณ์ เมื่อผู้สัมภาษณ์ถามลึกลงไปในบรรทัดที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง แล้วเราตอบไม่ได้ ความน่าเชื่อถือของทั้งใบสมัครจะหายไปพร้อมกัน วิธีกันคือถามตัวเองกับทุกประโยคว่า “ถ้าถูกถามต่อ เล่าเป็นตัวอย่างได้ไหม” ถ้าเล่าไม่ได้ ให้ลบหรือเขียนใหม่

อีกจุดคือน้ำเสียง ร่างที่ได้จากเครื่องมักสุภาพเกินจริงและใช้คำชุดเดียวกับคนอื่น ให้อ่านออกเสียงแล้วแก้คำที่ตัวเองไม่เคยพูด เปลี่ยนประโยคเปิดให้เล่าเรื่องจริงที่ทำให้สนใจงานนี้ ส่วนหลักคิดของจดหมายที่ทำให้ฝ่ายบุคคลอยากอ่านต่อยังใช้ได้เหมือนเดิม เครื่องมือแค่ช่วยให้ถึงร่างแรกเร็วขึ้นเท่านั้น

ข้อมูลส่วนตัวที่ไม่ควรพิมพ์ลงไป

ก่อนวางเรซูเม่ทั้งไฟล์ลงในช่องแชตของเครื่องมือใดๆ ควรตัดข้อมูลเหล่านี้ออกก่อน

เหตุผลคือเราไม่มีทางรู้แน่ว่าข้อความที่พิมพ์ไปถูกเก็บหรือนำไปใช้อย่างไร การใช้ชื่อสมมติหรือเขียนว่า “บริษัทค้าปลีกขนาดกลาง” แทนชื่อจริง ได้ผลลัพธ์ที่ใช้งานได้ไม่ต่างกัน

นอกจากนี้ บางบริษัทมีนโยบายเรื่องการใช้ AI ในขั้นตอนสมัครงาน บางแห่งไม่ห้าม บางแห่งขอให้แจ้ง หรือให้ทำแบบทดสอบเขียนในห้องสอบแทน ถ้าประกาศรับสมัครระบุไว้ ให้ทำตามนั้นอย่างเคร่งครัด

ตรวจรอบสุดท้ายก่อนกดส่ง

ร่างที่ผ่านเครื่องมือมาแล้วควรผ่านการอ่านรอบสุดท้ายแบบช้าๆ ดูว่าชื่อบริษัทและชื่อตำแหน่งถูกต้อง วันที่และระยะเวลาทำงานตรงกับความจริง ภาษาไทยไม่มีสำนวนแปลแข็งๆ ปนเข้ามา แล้วจึงจัดไฟล์และเขียนอีเมลนำส่งพร้อมตั้งชื่อไฟล์ให้เรียบร้อย

เทคโนโลยีที่เข้าใจภาษาไทยดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่ได้อยู่แค่ในหน้าต่างแชต ทุกวันนี้แม้แต่หน้าจอในรถไฟฟ้าก็ฟังคำสั่งเสียงภาษาไทยได้ แต่ไม่ว่าเครื่องจะเข้าใจเราดีแค่ไหน ก็ยังไม่รู้ว่าเราเคยแก้ปัญหาอะไร ผิดพลาดตรงไหน และเรียนรู้อะไรมา

เครื่องมือแบบนี้จะเปลี่ยนหน้าตาและความสามารถไปอีกหลายรอบ แต่สิ่งที่ทำให้ใบสมัครฉบับหนึ่งต่างจากฉบับอื่นยังเป็นเรื่องที่ผู้สมัครทำมาจริงด้วยมือตัวเอง ส่วนนั้นไม่มีใครเขียนแทนได้