JobExpoThailand 150+ ตำแหน่งงาน

ดูแลพ่อแม่สูงวัยไปพร้อมงานประจำ คุยกับหัวหน้าเรื่องความยืดหยุ่นอย่างไร

ดูแลพ่อแม่สูงวัยไปพร้อมงานประจำ คุยกับหัวหน้าเรื่องความยืดหยุ่นอย่างไร
ที่มา: Wikimedia Commons

หน้าจอโทรศัพท์ที่วางคว่ำบนโต๊ะประชุมสั่นขึ้นมาเบาๆ พลิกดูก็เห็นคำว่า “บ้าน” ทั้งห้องยังคุยเรื่องตัวเลขไตรมาสกันต่อ แต่ใจของคนคนหนึ่งหลุดออกไปแล้ว แม่ล้มหรือเปล่า ยาหมดหรือยัง หรือแค่โทรมาถามว่าเย็นนี้จะกลับกี่โมง จะลุกออกไปรับสายก็เกรงใจ จะปล่อยไว้ก็นั่งไม่ติด

ใครที่ดูแลพ่อแม่สูงวัยไปพร้อมกับงานประจำคงคุ้นกับความรู้สึกแบบนี้ดี และส่วนใหญ่เลือกแบกไว้เงียบๆ เพราะไม่อยากให้ที่ทำงานมองว่าเอาเรื่องบ้านมาปนกับงาน

ตัวอย่าง: พนักงานที่ต้องพาแม่ไปหาหมอทุกเดือน

ลองนึกถึงสถานการณ์สมมติของพนักงานบัญชีคนหนึ่ง แม่ของเธอต้องไปตรวจติดตามอาการที่โรงพยาบาลเดือนละครั้ง นัดมักเป็นช่วงเช้าวันธรรมดา และกว่าจะได้พบแพทย์ รับยา กลับถึงบ้าน ก็หมดไปเกือบทั้งวัน

ช่วงแรกเธอใช้วิธีลากิจทีละครั้งแบบกะทันหัน แจ้งหัวหน้าก่อนวันนัดไม่นาน งานที่ค้างก็ไม่มีใครรู้ว่าต้องรับต่อ ผ่านไปไม่กี่เดือน ทั้งเธอและหัวหน้าเริ่มอึดอัด เธอรู้สึกผิดทุกครั้งที่ขอลา หัวหน้าก็วางแผนงานของทีมยาก

สิ่งที่เปลี่ยนสถานการณ์ได้ไม่ใช่การลาให้น้อยลง แต่เป็นการคุยกันครั้งเดียวอย่างมีแผน ซึ่งถอดออกมาเป็นข้อแนะนำได้ดังนี้

เตรียมข้อเสนอไปด้วย ไม่ใช่แค่ไปบอกปัญหา

ก่อนเข้าไปคุย ให้คิดล่วงหน้าว่าอยากขออะไรและงานจะเดินต่อได้อย่างไร หัวหน้ามักตอบรับได้ง่ายขึ้นเมื่อเห็นว่าเราคิดเรื่องผลกระทบต่อทีมมาแล้ว ตัวอย่างข้อเสนอที่อาจใช้ได้

ไม่จำเป็นต้องได้ทุกข้อ การมีทางเลือกหลายแบบช่วยให้หาจุดที่ทั้งสองฝ่ายรับได้

เล่าแค่เท่าที่จำเป็น เรื่องสุขภาพของพ่อแม่เป็นเรื่องส่วนตัว

หลายคนกังวลว่าต้องเล่าอาการป่วยของพ่อแม่อย่างละเอียดเพื่อให้หัวหน้าเชื่อ ความจริงแค่บอกว่า “คุณแม่ต้องไปพบแพทย์ตามนัดเป็นประจำ และต้องมีคนพาไป” ก็เพียงพอแล้ว ส่วนรายละเอียดโรคหรือการรักษา จะเล่ามากน้อยแค่ไหนขึ้นกับความสบายใจของเรา

พูดให้ชัดว่าจะกระทบงานอย่างไร และจะจัดการอย่างไร จะทำให้บทสนทนาอยู่ที่เรื่องงาน ไม่กลายเป็นการขอความเห็นใจ

ใช้สิทธิลาตามข้อบังคับ และทำความเข้าใจให้ตรงกัน

แต่ละบริษัทมีข้อบังคับเรื่องการลาและการทำงานแบบยืดหยุ่นต่างกัน ควรอ่านคู่มือพนักงานหรือถามฝ่ายบุคคลว่าลาประเภทไหนใช้กับกรณีนี้ได้ และต้องแจ้งล่วงหน้าอย่างไร ถ้ายังสับสนว่าลาแต่ละแบบใช้ในสถานการณ์ไหนบ้าง การทำความเข้าใจก่อนจะช่วยให้ไม่ต้องลาผิดประเภทแล้วมาแก้กันทีหลัง สำหรับสิทธิตามกฎหมายแรงงาน ให้ตรวจสอบข้อมูลล่าสุดจากกระทรวงแรงงานหรือกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน

หลังคุยกันแล้ว ส่งข้อความหรืออีเมลสั้นๆ สรุปสิ่งที่ตกลงไว้ จะช่วยให้ทั้งสองฝ่ายจำตรงกัน

อย่าแบกไว้คนเดียว แบ่งภาระกับคนรอบตัว

ถ้ามีพี่น้อง ลองคุยเรื่องการสลับกันพาพ่อแม่ไปตามนัด หรือแบ่งหน้าที่ตามความถนัด เช่น คนหนึ่งดูเรื่องนัดหมาย อีกคนดูเรื่องยาและค่าใช้จ่าย ญาติ เพื่อนบ้าน หรือเครือข่ายอาสาในชุมชนก็อาจช่วยได้บางช่วง

เวลาที่ได้อยู่กับพ่อแม่ไม่จำเป็นต้องเป็นวันเที่ยวใหญ่โต บ่ายวันหยุดที่นั่งเปิดรูปเก่าแล้วชวนท่านเล่าเรื่องสมัยก่อนก็เป็นช่วงเวลาที่มีความหมายสำหรับทั้งสองฝ่าย และช่วยให้การดูแลไม่ได้มีแค่เรื่องหมอกับยา

อีกเรื่องที่มักถูกลืมคือใจของผู้ดูแลเอง คนที่ทำงานเต็มวันแล้วกลับไปดูแลต่อที่บ้านมักเหนื่อยสะสมโดยไม่รู้ตัว การหาวิธีวางเรื่องงานลงเมื่อพ้นเวลาทำงานช่วยให้มีแรงเหลือให้คนที่บ้าน และถ้าวันหนึ่งต้องหยุดงานไปดูแลเต็มเวลาจริงๆ ช่วงเวลานั้นก็เล่าได้อย่างตรงไปตรงมาในภายหลัง แบบเดียวกับที่คนซึ่งกลับเข้าทำงานหลังพักไปเลี้ยงลูกอธิบายช่วงว่างในประวัติงานของตัวเอง

การขอความยืดหยุ่นเพื่อดูแลคนที่เลี้ยงเรามา ไม่ได้แปลว่ากำลังเอาเปรียบที่ทำงาน มันคือการบอกตรงๆ ว่าชีวิตตอนนี้เป็นแบบไหน แล้วหาทางทำงานให้ดีที่สุดภายในนั้น