JobExpoThailand 150+ ตำแหน่งงาน

ประกาศงานเต็มไปด้วยศัพท์เทคนิค อ่านคุณสมบัติอย่างไรว่าควรสมัครไหม

ประกาศงานเต็มไปด้วยศัพท์เทคนิค อ่านคุณสมบัติอย่างไรว่าควรสมัครไหม
ที่มา: Wikimedia Commons

เลื่อนหน้าจอลงมาถึงหัวข้อคุณสมบัติ แล้วเจอตัวย่อภาษาอังกฤษเรียงกันเป็นแถว ชื่อโปรแกรมที่ไม่เคยได้ยิน ชื่อมาตรฐานที่อ่านแล้วไม่รู้ว่าออกเสียงอย่างไร และประโยคยาวๆ ที่ขอให้มีประสบการณ์ในเรื่องที่ไม่แน่ใจว่าตัวเองเคยทำหรือเปล่า อ่านจนจบหน้าแล้วยังตอบตัวเองไม่ได้ว่าเข้าข่ายไหม สุดท้ายกดปิดแท็บไปเพราะคิดว่า “คงไม่ใช่เรา”

การตัดสินใจแบบนั้นทำให้คนจำนวนไม่น้อยพลาดตำแหน่งที่จริงๆ แล้วทำได้ ต้นเหตุมักมาจากความเข้าใจผิดสี่ข้อนี้

“ต้องมีครบทุกข้อถึงจะสมัครได้”

ประกาศงานส่วนใหญ่เขียนจากภาพผู้สมัครในอุดมคติ บางข้อเป็นสิ่งที่งานขาดไม่ได้ บางข้อเป็นของแถมที่ถ้ามีจะดี ผู้จ้างหลายรายเองก็รู้ว่าแทบไม่มีใครตรงครบทุกบรรทัด

วิธีแยกคือดูคำที่ใช้ ข้อที่ขึ้นต้นด้วยคำว่า “ต้อง” “จำเป็น” หรืออยู่ในหัวข้อคุณสมบัติหลัก มักเป็นข้อบังคับ ส่วนข้อที่เขียนว่า “จะพิจารณาเป็นพิเศษ” “หากมี” หรืออยู่ท้ายรายการ มักเป็นข้อเสริม ถ้าเรามีข้อบังคับเกือบครบ และมีข้อเสริมอยู่บ้าง ก็ถือว่าควรลองสมัคร

อีกวิธีคือดูหน้าที่ความรับผิดชอบประกอบ ถ้าอ่านหน้าที่แล้วนึกออกว่าเคยทำงานคล้ายกันมาก่อน แม้จะใช้เครื่องมือคนละตัว ก็มีโอกาสมากกว่าที่คิด

“ไม่รู้จักศัพท์ตัวนี้ แปลว่าทำไม่เป็นแน่ๆ”

ศัพท์เทคนิคหลายคำฟังดูน่ากลัวกว่าความหมายจริง บางคำเป็นแค่ชื่อเรียกอีกแบบของสิ่งที่เราทำอยู่แล้วทุกวัน บางคำเป็นชื่อเฉพาะของเครื่องมือที่เรียนรู้ได้ในไม่กี่สัปดาห์

ก่อนตัดสินว่าไม่เข้าข่าย ให้จดศัพท์ที่ไม่รู้จักออกมาแล้วค้นความหมายทีละคำ งานสายใหม่ๆ มีคำแบบนี้เยอะเป็นพิเศษ ตัวอย่างเช่นประกาศงานสายบล็อกเชนที่มักพูดถึงเครือข่ายเสริมชั้นที่สอง ซึ่งพอได้อ่านคำอธิบายพื้นฐานว่า Layer 2 ทำหน้าที่อะไรให้บล็อกเชนแล้ว ก็จะเข้าใจได้ว่างานนั้นต้องการความรู้ลึกแค่ไหน ไม่ต้องเดาจากชื่อ

เมื่อรู้ความหมายแล้ว ให้ถามตัวเองต่อว่า “ถ้าได้งานนี้ เรียนเพิ่มให้ทันได้ไหม” ไม่ใช่ “ตอนนี้รู้หรือยัง”

“ประสบการณ์ไม่ถึงจำนวนปีที่ระบุ ไม่ต้องลอง”

จำนวนปีในประกาศเป็นแนวทางคร่าวๆ ที่ผู้จ้างใช้บอกระดับของตำแหน่ง ไม่ใช่กำแพงที่ข้ามไม่ได้เสมอไป สิ่งที่ผู้จ้างอยากรู้จริงคือเราเคยรับผิดชอบงานระดับนั้นมาแล้วหรือยัง

คนที่ทำงานมาน้อยกว่าที่ระบุ แต่เคยดูแลโครงการเต็มรูปแบบ เคยรับงานที่ซับซ้อน หรือเรียนรู้เร็วจนรับงานเพิ่มได้ ก็สามารถเล่าสิ่งเหล่านี้ในใบสมัครได้ แต่ถ้าห่างจากที่ระบุไว้มาก เช่นประกาศมองหาระดับหัวหน้างานแต่เราเพิ่งเริ่มทำงาน อาจลองมองหาตำแหน่งที่อยู่ระดับก่อนหน้าในสายเดียวกันแทน

คนที่ยังไม่แน่ใจว่าสายไหนกำลังเปิดรับคนที่ประสบการณ์ยังไม่มาก ลองดูภาพรวมจากสายงานที่ตลาดยังต้องการคนอยู่ในตอนนี้

“ยิ่งขอคุณสมบัติเยอะ ยิ่งเป็นงานที่ดี”

ประกาศที่ขอทุกอย่างในตำแหน่งเดียว เช่นให้คนคนเดียวทำทั้งงานออกแบบ เขียนโปรแกรม ดูแลบัญชี ขับรถส่งของ และตอบลูกค้า อาจสะท้อนว่าองค์กรยังไม่ชัดเจนว่าต้องการใคร หรือต้องการให้คนเดียวทำงานแทนหลายคน

ยิ่งถ้าคุณสมบัติกว้างแบบนั้นมาพร้อมคำโฆษณาว่ารายได้สูงมาก ไม่ต้องมีประสบการณ์ หรือให้ติดต่อผ่านแชตส่วนตัวเท่านั้น ควรตรวจสอบบริษัทให้ดีก่อนส่งข้อมูลใดๆ ไป ประกาศที่ดีมักบอกหน้าที่ชัด บอกว่าทำงานกับใคร และมีช่องทางติดต่อที่ตรวจสอบได้

ใช้คำในประกาศกับเรซูเม่อย่างซื่อตรง

เมื่อตัดสินใจสมัครแล้ว ให้ปรับเรซูเม่ให้ใช้คำเดียวกับประกาศในส่วนที่เราทำได้จริง เช่นประกาศใช้คำว่า “ประสานงานกับผู้ขาย” และเราเคยทำงานแบบนั้นในชื่อเรียกอื่น ก็เปลี่ยนคำให้ตรงกันเพื่อให้คนอ่านเห็นความเชื่อมโยง แต่ห้ามใส่ทักษะที่ไม่เคยมี เพียงเพราะประกาศเขียนไว้

เครื่องมือช่วยเขียนช่วยได้ในขั้นนี้ แต่ต้องตรวจทุกบรรทัดเองตามหลักแบ่งงานระหว่างเราเองกับ AI ตอนร่างใบสมัคร และให้โครงเรซูเม่ยังอ่านง่ายตามหลักเขียนเรซูเม่ที่สะดุดตาฝ่ายบุคคล


หยิบประกาศงานที่สนใจมาสักหนึ่งฉบับ พิมพ์ออกมาหรือเปิดไว้ข้างกระดาษ แล้วใช้ปากกาสองสี สีหนึ่งขีดเส้นใต้ข้อที่ “ต้องมี” อีกสีขีดข้อที่ “มีก็ดี” จากนั้นทำเครื่องหมายถูกหน้าข้อที่ตัวเองมี ภาพที่ได้จะตอบคำถามว่าควรสมัครไหมได้ชัดกว่าความรู้สึกตอนเลื่อนอ่านบนจอ